In dit canvas van licht ontmoeten dageraad en schemering elkaar in een oneindige omhelzing. De warme tinten lichtoranje, als de laatste zonnestralen, smelten subtiel samen in de zachte tinten roze en perzikoranje. Elke overgang is een streling, een uitnodiging tot mijmering, waarbij de tijd lijkt te zijn opgeschort. De subtiele irisatie van deze kleuren roept de kwetsbaarheid en vluchtige schoonheid van het huidige moment op. Net als de veranderende reflecties van een zeeschelp, vangt dit beeld de essentie van visuele poëzie, waarbij elke tint een vers is, elke gradatie een gedicht.
In dit canvas van licht ontmoeten dageraad en schemering elkaar in een oneindige omhelzing. De warme tinten lichtoranje, als de laatste zonnestralen, smelten subtiel samen in de zachte tinten roze en perzikoranje. Elke overgang is een streling, een uitnodiging tot mijmering, waarbij de tijd lijkt te zijn opgeschort. De subtiele irisatie van deze kleuren roept de kwetsbaarheid en vluchtige schoonheid van het huidige moment op. Net als de veranderende reflecties van een zeeschelp, vangt dit beeld de essentie van visuele poëzie, waarbij elke tint een vers is, elke gradatie een gedicht.